Iemand zei iets. Deed iets. En het zit nog steeds in je hoofd. Zeven vragen, in een vaste volgorde, brengen je van die ene zin naar rust. Je geeft een cijfer vooraf en een cijfer achteraf. De rest doet de volgorde.
Geen account. Niets naar een server. Nederlands of Engels.
Laat het verhaal even liggen.
Waar zit het in je lichaam?
adem in
Geen chatbot. Geen streaks. Niets in de cloud.
Je drukt op de knop als het weer begint. Zeven schermen later heb je het gevoeld, bekeken en neergelegd. Aan het cijfer zie je wat het deed. En de derde keer gaat het sneller dan de eerste; dat zie je ook.
Zit er iets?
Vorige keer: over je zus, 8 → 3
De knopAltijd gratis. Eén tik, ook als widget.
Wat is het dat dit allemaal opmerkt?
nog 1:20 · je hoeft niets te doenDe stilteTwee minuten waarin je niets hoeft.
8→3
“Ik mag er zijn, ook als zij dat niet ziet.”
Derde keer over dezelfde persoon.
Vandaag sneller dan de eerste keer.
Het cijferJouw bewijs, niet het onze.
Eerst voelen, dan kijken, dan loslaten. Andersom werkt het niet; dat is waarom nadenken je nooit helpt om vijf voor twaalf. Elke vraag heeft dezelfde uitweg: of sla dit over.
Eén zin. En een cijfer: hoe erg is het nu, van 1 tot 10. Dat cijfer zie je aan het eind terug.
Niet het verhaal, het gevoel. Hoofd, keel, borst, buik. Anderhalve minuut ademen, meer niet.
Je zin komt terug, maar de ander is eruit gehaald. Wat blijft er over als het alleen over jou gaat?
Hetzelfde gevoel, een eerdere keer. Als er niets komt, is dat goed. Wat je zoekt is één oude zin over jezelf die hier steeds onder zit.
Iemand die precies dit meemaakt. Daarna twee minuten stilte. Je hoeft niets te doen, alleen te merken wat er overblijft.
Je hoeft het niet op te lossen. Je legt het neer, bij het leven zelf, of bij welk woord jij daarvoor kiest.
Nog één keer het cijfer. En één zin over jezelf die nu wél klopt. Nee is ook een antwoord; morgen mag je opnieuw.
Elke keer twee cijfers: ervoor en erna. Na drie keer zie je welke zin steeds terugkomt. Na vijf keer zie je hoeveel sneller het gaat.
Om elf uur 's avonds spoel je dat ene gesprek nog een keer terug. Je weet best dat het niet om de ander gaat; je hebt de boeken gelezen, misschien jaren. En toch ligt je zus, je baas of je ex vanavond weer op je kussen. Dit is de brug tussen wat je weet en wat je doet als het erop aankomt.
Geen goeroe, geen leer, geen abonnement op iemands wijsheid. Zeven vragen die jij beantwoordt, in je eigen woorden, in het Nederlands of het Engels. Wat eruit komt is van jou.
Zeven vaste vragen, geen pratende leraar. De app trekt nooit een conclusie over jou en laat nooit iets los namens jou.
Loslaten is geen prestatie. Geen badges, geen reeksen, geen schuldgevoel als je een week niets doet. Hooguit één zacht berichtje, als je dat zelf wilt.
Wat je schrijft blijft op je telefoon. Wat jij om elf uur 's avonds opschrijft, hoort niet op de server van een bedrijf.
Laat je e-mailadres achter en je krijgt één bericht zodra de eerste versie klaar is. Geen nieuwsbrief, geen reeks. Gratis zolang we testen.